Nadat de papa van onze kids en ik uit elkaar gingen, kreeg mijn huis al een kleine make-over. De witte muren in de living werden groen en roos. De grijze gordijnen werden vervangen door een kleurig, druk jungle motief. En de zwarte zetel maakte plaats voor een groen exemplaar.
Meer mij, meer mijn (t)huis.

Ook dit is zoeken naar dat eigen pad. Hoe wil ik eigenlijk dat mijn huis (-inrichting) eruit ziet, los van hoe het misschien hoort te zijn? Welke stijl vind ik mooi? Los van de meningen van anderen.
Een tijdlang dacht ik eerder neutraal, wit, sober stijlvol. Niet te druk.
maar uiteindelijk besefte ik dat dat niet is wie ik ben. Geef mij maar wat meer kleur in mijn leven, en wat meer gezellige drukte.

Liever een allegaartje aan koffie- en theetassen die ik doorheen de jaren verzamel in kringwinkels en op rommelmarkjes, dan een 12-delig wit servies met 12 exact dezelfde kopjes.
Want niets leuker dan ’s morgens een tas te kunnen kiezen die op dat moment past bij mijn humeur. Of bij mijn kleren 😊

Dat kleurig allegaartje zet ik intussen (nog meer) verder in ons nieuwe huis. Zo kreeg onze witte (lees: neutrale) tafel een plekje in de veranda en eten we nu aan een gezelligere houten tafel. Een tafel met een verhaal: ik zag ze vorig jaar staan bij een vriendin thuis. Uiteen gevezen stond ze tegen de muur. Klaar om naar de kringwinkel of het containerpark te brengen. Een tafel die ze zovele jaren geleden zelf nog had opgestuurd, behandeld en waarvan ze de poten had geschilderd. Een unieke tafel dus. Die nu geen plekje meer vond in hun nieuwe huis. Dus met veel plezier adopteerden wij deze mooie tafel.

Naast een adoptietafel gingen we ook voor een adoptietapijt. Een prachtig, bloemig, kleurrijk tapijt. Dat geen plek meer vond ik een andere vriendin haar huis. Dus dag (saai) neutraal beige tapijt en welkom gezelligheid (het beige tapijt werd net zoals de witte tafel verbannen naar de veranda).
Doe daar dan nog een koperkleurige zetel bij (klopt, geen grijze zetel) en saliegroene muren en dat samen vormt voor mij een warme thuis.

Die groene zetel is er trouwens ook nog steeds. Want een gezellige thuis mag gerust meer dan één zithoek hebben vind ik. Dat kan je – net zoals in van die gezellige koffiebars – kiezen waar je gaat zitten. Niet dat ik – met de kinderen, werk, huishouden,… – veel tijd overhoud om te zitten, maar het idee is ook iets waard 😉

Een kleurrijk allegaartje in plaats van een grijs bestaan. Dat is wie ik wil zijn/ben 😊