Ik droom van een koffiebar.
Ik weet het, dit is zowat het grootste cliché dat er bestaat.

“Ik wil een koffiebar”. Dit zijn woorden die wel vaker uitgesproken worden door cliënten die loopbaanbegeleiding bij me volgen.
En dan nemen we dit idee samen even onder de loep: vanwaar komt dit idee? Wat spreekt je er zo in aan? Wat hoop je hier uit te halen?
En 9 van de 10 blijkt het niet zozeer om die koffiebar zelf te gaan maar is het eerder een vlucht. Een vlucht, weg van de huidige job die niet meer leuk is of geen voldoening meer geeft.
Dus iets dat helemaal anders is dan die job (lees: een koffiebar) zal dan toch wel leuk zijn, niet?

Dit is wat we in de psychologie een ‘negatieve keuze’ noemen. We kiezen dan eerder weg van iets (in dit geval weg van de huidige job). En zolang het een negatieve keuze is en geen ‘positieve keuze’ (kiezen voor iets in plaats van weg van iets) dan moet je oppassen met dit soort ideeën.

Maar ik wil dus écht wel een koffiebar. Ik vind mijn job echt heel leuk dus het is zeker geen vlucht.
Een koffiebar, liefst zo eentje met veel boeken en gebak van de dag. Lijkt me super gezellig.

En wie weet, misschien kan ik mijn coaching-job hier wel aan koppelen. Coachen in een (aparte ruimte) in een koffiebar. Laagdrempelig, toegankelijk, gezellig.

Dit idee is niet helemaal nieuw. 7 of 8 jaar geleden stond de bakkerij in onze toenmalige straat te koop. Dus ging mijn fantasie met mij aan de haal en ontstond het idee van die koffiebar. Een gezellige, warme plek om te vertragen en een plek voor coaching.

Ik had zelfs al een zeer toepasselijke naam: ‘Coffee & Coaching’. Simpel, duidelijk, to the point én een alliteratie (wat uiteraard bonuspunten zijn).

Die bakkerij werd al snel verkocht en kreeg een nieuwe bestemming als appartement. En ‘Coffee & Coaching’ bleef bij een idee.
Maar wie weet wat de toekomst nog brengt…

Of misschien zit ik zelf gewoon graag in een koffiebar, dat kan ook 😉