Ergens Onderweg

Een zoektocht naar mijn eigen pad

Onderweg met mijn village

  • zowaar… 40 jaar

    Vrijdag 27 maart was het dan zover: ik werd 40 jaar. Of 30 + 10 jaar zoals ik de dag voordien half lachend zei tegen mijn collega in de groepspraktijk. Een klein mopje om het wat minder erg te doen klinken? Terwijl ik 40 worden blijkbaar helemaal niet erg vond. Want wat blijkt: mijn 40ste… Read more

  • Mijn leven in het klad

    Soms heb ik het gevoel dat ik mijn levensverhaal met potlood schrijf. Met potlood en een gom. Want soms moet er al eens iets weggegomd worden. En herschreven. Niet omdat het niet goed was. Maar gewoon omdat het niet meer past. Ergens merk ik dat er ook een bepaalde schrik zit, om mijn verdere leven,… Read more

  • Winter (wonder) land

    Toen ik de akte voor ons nieuwe huis ging tekenen, begin mei 2025, wist ik dat we niet meteen zouden verhuizen. Er zaten nog huurders in het huis en de opzegperiode was 6 maanden (een half jaar is echt heel heel lang als je ergens heel erg naar uitkijkt, geloof me). Dus we zouden ten… Read more

  • De wijze woorden van onze (nieuwe) postbode. Want ja, eindelijk is het zover: wij zijn verhuisd! (vandaar de radiostilte hier enkele weken).Sinds 2 weken wonen we met ons drietjes én met ons nieuwe huisdiertje in ons nieuwe huis. En terwijl ik dit nu schrijf (ik schreef deze tekst op zondagmiddag) zijn mijn kinderen met hun… Read more

  • Voilà. Dit ene zinnetje vat het allemaal samen voor mij.Bijvoorbeeld mijn manier van werken als psychologisch consulent: anderen begeleiden bij het vinden (of nog beter: maken) van hun eigen pad op werkvlak (en ook daarbuiten).Binnenkort ook mijn manier van werken als familiaal bemiddelaar: met koppels of ex-partners vanuit verbinding op zoek gaan naar gedragen oplossingen… Read more

  • De grote verhuis

    Eindelijk is het – bijna – zover. Eind deze maand verhuizen wij! Naar ons nieuwe huisje, op een pleintje, waar ook de rest van onze village woont. Beter wordt het niet. Het toeleven / toewerken naar onze verhuis voelde / voelt wel aan als de Processie van Echternach…Het begon allemaal een goed jaar geleden (ja,… Read more

  • Taxi mama

    Kinderen naar de opvang brengen, naar school, naar hobby’s, verjaardagsfeestjes,… het zal je niet onbekend zijn. We brengen een heel deel van ons moederlijk bestaan door op de fiets of in de auto. De term ‘taxi mama’ werd niet voor niets uitgevonden. Maar dat taxiën pakken we eigenlijk niet zo efficiënt aan. We staan met… Read more

  • 100 spullen in 30 dagen

    Nog 3 maanden. En dan verhuizen we naar onze nieuwe thuis: een huisje met uitzicht op mijn zus haar huis. Met nog meer f(r)amily op wandelafstand. Op een pleintje waar de kinderen naar hartenlust kunnen spelen. Beter wordt het niet denk ik dan.Verhuizen is het ideale moment om te ontspullen, om eens goed op te… Read more

  • Vakantieplannen maken. Altijd leuk. Liefst zou ik een wandelvakantie doen. Gaan wandelen in Luxemburg of Duitsland. Of misschien wel Schotland.Misschien zelfs zo’n huttentocht, waarbij je van hut naar hut wandelt en elke nacht in een andere hut slaapt. Maar ik zal nog enkele jaren moeten wachten, tot die 2 paar kleine beentjes hier in huis… Read more

  • 15 augustus. Moederkesdag in Antwerpen.Dag op dag 10 jaar geleden, op moederdag, werd ik … geen mama. Exact 10 jaar geleden beviel ik, na 5 maanden zwangerschap, van onze tweeling.Ons zoontje werd dood geboren. Ons dochtertje kwam enkele minuten later levend ter wereld, liet even van zich horen, en overleed toen ook. 10 jaar geleden.… Read more