Onderweg naar meer zelfzorg
-
Ik heb het nooit anders geweten: ik ben onhandig. Als kind liep ik al overal tegenaan. Mijn knieën waren altijd blauw of geschaafd. Ik viel van de trap en zowat alles viel uit mijn handen. En dat is helaas nog niets veranderd. Vaker wel dan niet staan er blauwe plekken op mijn armen en benen.… Read more
-
Om de zoveel maanden ga ik naar mijn psycholoog. Een psychiater zelfs, de kinderpsychiater van onze kinderen. Ze werkt met het ruimere systeem rond de kinderen, dus ook met mij, als mama (en als mens). Want als ik me goed voel, kan ik natuurlijk ook beter moederen.Deze week hadden we het over hoe ik reageer… Read more
-
Onlangs werd ik 39 jaar. Sindsdien vormen mijn zus, broer en ik een mooi rijtje van drie: 39 – 40 – 41 jaar. Tot mijn zus, zoals elk jaar weer opnieuw, ons rijtje van drie doorbreekt door twee maanden na mij ook te verjaren… 😊 39 jaar. Of ik het nu wil of niet, elke… Read more
-
Zaterdag. Ik word wakker van het licht dat door mijn (niet zo dikke) gordijnen naar binnen valt. In plaats van door dat snerpende geluid van de wekker. Heerlijk. De kinderen zijn vandaag nog bij hun papa en komen pas tegen het avondeten terug. En intussen moet ik… helemaal niks. Ik trek mijn comfy joggingbroek en… Read more
-
Al maandenlang roept, wat zeg ik, schreeuwt mijn lichaam om een winterslaap. Met dekentjes, veel dekentjes. En met boeken en thee. Sloten thee. En wat doe ik? Ik forceer mij elke dag om op een onmogelijk uur op te staan. Om samen met mijn kroost uit ons warm en veilig hol te kruipen. De kou,… Read more
Ergens Onderweg 