Toen ik de akte voor ons nieuwe huis ging tekenen, begin mei 2025, wist ik dat we niet meteen zouden verhuizen. Er zaten nog huurders in het huis en de opzegperiode was 6 maanden (een half jaar is echt heel heel lang als je ergens heel erg naar uitkijkt, geloof me). Dus we zouden ten laatste 1 december kunnen verhuizen. (niet zo) Stiekem hoopte ik dat de huurders al heel wat sneller een andere woonst zouden vinden. En dat wij al in de zomer volop zouden kunnen genieten van ons nieuwe huis. En dan vooral van dat pleintje hier voor het huis. Ik zag het al helemaal voor me: kinderen die binnen en buiten lopen, die de hele dag met de buurtkinderen spelen, fietsen, krijten,… op en rond het plein. Beetje zoals op de camping.

Helaas konden we toch pas 1 december verhuizen. Jammer, dan zouden we toch nog heel wat maanden moeten wachten voor dat camping-beeld dat ik in mijn hoofd had realiteit zou worden. Maar niets bleek minder waar. Vanaf dag 1 dat de kinderen hier woonden gingen ze buiten spelen, met de buurtkinderen. Vanaf dag 1 benutten ze volop wat deze buurt te bieden heeft.

Zoals ze op de Steinerschool van mijn zus haar kinderen zeggen: “slecht weer bestaat niet, enkel slechte kleding”. Een motto dat mijn kinderen, sinds we hier wonen, duidelijk ook hoog in het vaandel dragen. Soms lopen ze zelfs, vanuit hun enthousiasme, op zondagmorgen in hun pyjama (met een jas over) naar buiten om te spelen. Echt zoals op de camping dus, daar blijven we ook soms een halve dag buiten rondlopen in onze pyjama (:

En toen kwam er… sneeuw. En werd ons pleintje omgetoverd tot een prachtig winterland. Vorig jaar kregen de kinderen voor kerst een slee (van de kringwinkel, want wie kringt die wint). Dus nu kon deze ein-de-lijk gebruikt worden! En gebruikt, dat wordt ze. Elke dag sinds het sneeuwt. En uiteraard zat ik er ook al wel eens op (en heb ik ontdekt dat Nina nog wat sterker moet worden om me voort te kunnen trekken 😉).

De kinderen genieten volop van de sneeuw. En mijn hart smelt (pun intended) als ik zie hoe leuk ze het hier hebben, in de sneeuw, op dat pleintje, met de buurtkinderen. Beste beslissing ooit.