De woorden van een van mijn cliënten vandaag. Toen ze het over haar werk had. Woorden die wel binnenkwamen bij mij. Ja, nood aan zuurstof. Ik voel het ook.
De voorbije maanden zijn enorm druk geweest met de verhuis, de feestdagen en het werk. En oh ja, uiteraard ook met die twee kinderen die hier (halftijds) rondlopen.

Ik hoopte op wat ademruimte in de kerstvakantie. Bewust nam ik die twee weken vrij. Out of office ingesteld, geen cliënten, geen mails. Twee weken rust en samenzijn. Ademruimte, zuurstof. Maar de praktijk draaide net iets anders uit. Dat samenzijn, dat is volop aan bod gekomen tijdens die twee weken vakantie. Met 7 f(r)amliefeesten was er geen gebrek aan sociaal contact en verbinding. Ik kan zo genieten van dat samenzijn. Maar telkens drie dagen op rij feesten bijwonen en soms zelfs organiseren, het vraagt wel wat. Veel verbinding, weinig ademruimte. Gooi daar dan nog twee sleepovers van vriendinnetjes voor de kinderen op en drie dagen weg met vrienden, en die twee weken zaten bomvol.

Een koffiebar, een boekje in de zetel, een wandeling af en toe,… helaas bleek hier amper tijd voor te zijn. En net daar had ik zo’n nood aan.
Omdat ik twee weken vrij had genomen van het werk, zat mijn eerste werkweek na de kerstvakantie knal vol met cliënten en ander werk. Ook daar niet echt ademruimte dus.

En dan hoor ik mijn cliënt zeggen: ‘ik heb nood aan zuurstof’.
Ja ik ook.
Deze komt binnen, hier moet ik iets mee doen.
Twee jaar geleden nam ik me voor om vrijdagen vrij te houden (of toch op z’n minst halve dagen). Om te doen waar ik dat moment zin in had. Een dagje zuurstof per week. Om te schrijven, wandelen, lezen,… of om nieuwe dingen voor het werk uit te werken. Wat me het meeste aantrok op dat moment. Een dagje voor mezelf.
Ik denk dat me dat twee keer gelukt is. En toen fietste er een opleiding bemiddeling tussen die, toevallig, wekelijks op vrijdag viel. Ah, handig, die dag heb ik toch vrij…

De opleiding is intussen afgerond. Mijn vrijdagen zijn sindsdien gevuld met cliënten en administratie. Dringend tijd om dat plan van vroeger, dat zuurstof-plan, terug vanonder het stof te halen.
Dankjewel aan mijn cliënt voor de broodnodige reminder.
(En toch zot hoe we, ook al proberen we het anders te doen, telkens weer in die ratrace terecht komen…).