Ergens Onderweg

Een zoektocht naar mijn eigen pad

Toeval bestaat niet?

Toeval bestaat niet. Ofwel? Geen idee. Maar dit vind ik wel héél toevallig: op twee weken tijd heb ik 3(!) klanten in begeleiding gehad die net een relatiebreuk achter de rug hebben. Alle drie gingen met ze met hun partner uit elkaar rond dezelfde periode als ik. Hangt er iets in de lucht ofzo? Is dit een periode in het jaar dat meer koppels uit elkaar gaan? Volgens Google zijn er meer break ups na de zomervakantie en vlak na de feestdagen, dus mijn theorie gaat niet echt op.

Dat de dingen zonder reden gebeuren, dat geloof ik al langer niet meer. (Of misschien gebeuren sommige dingen wel zonder reden en is het onze menselijke natuur om hier achteraf een reden aan toe te kennen? Geen idee). Maar dit gebeurde precies toch niet zomaar.

Mijn eerste gedacht was: echt? Moet dit echt nu? Ik zit voor de moment met mijn eigen shizzle (topwoord), wat best wel wat vraagt. Moet dit er dan nog bij? Of zoals mijn schoonbroer grapte: “Jij en je klanten kunnen misschien de doos zakdoekjes delen”…

Gelukkig kan ik tijdens dit soort gesprekken mijn eigen rugzakje wel opzij zetten. Dus luisterde ik naar hun (veel te herkenbare) verhalen. En zette ik vooral in op psycho-educatie. Om zo duidelijk te maken dat het normaal is wat ze voelen, en dat ze goed bezig zijn. En dan denk ik dat dit de reden is dat deze mensen net nu op mijn pad komen, zodat ik mezelf hardop hoor zeggen wat ik eigenlijk wel weet maar nog niet voel: ‘het komt goed’.

Het komt goed. Het is normaal om je het ene moment intens verdrietig te voelen, dan weer te lachen en even later alweer verdrietig of boos te zijn. Het is niet omdat je na een fijn gevoel weer verdriet voelt, dat je een terugval hebt. Dit is normaal, dit is een normale manier van rouwen. Want gezond rouwen is continu slingeren tussen verlies en herstel. Goede dagen, slechte dagen. Ups & downs. Helemaal normaal. Het komt goed.

Het komt goed. Het is normaal om moe te zijn (ik ben zooo moe). Omgaan met verlies wordt wel eens met de term ‘rouwarbeid’ aangeduid. En dat is niet voor niets. Want een verlies verwerken is echt wel… werken. Rouwen vraagt heel wat emotionele en mentale energie. En bijgevolg dus ook fysieke energie. Je voelt het in je hele lichaam (vermoeidheid, pijn, spanning,..). En alle energie die hiernaartoe gaat, kan je niet meer gebruiken voor iets anders. Dus ja, het is normaal om moe te zijn. Het komt goed.

Het komt goed. Het is normaal om je niet meer goed te kunnen concentreren. In stresssituaties (en daar valt een relatiebreuk onder) maakt ons lichaam meer stresshormonen zoals cortisol en adrenaline aan. Waardoor je continu alert bent, en je brein bijgevolg overprikkelt geraakt. Belangrijk is om nu mild te zijn en niet teveel belastende taken op te nemen. Het komt goed.  

Soms moet je jezelf eens horen zeggen wat je diep vanbinnen wel weet. Het komt goed.

Plaats een reactie