5 maanden. Zo lang wonen we intussen in ons nieuwe huisje, op dat leuke pleintje, vlakbij onze familie en vrienden. 5 maanden. Dat is eigenlijk helemaal nog niet zo lang. En toch voelt het alsof we hier al veel langer wonen, net omdat ik me hier zo goed voel. Nog nooit voelde ik me ergens zo thuis als hier. Mijn ‘thuis huis’ zoals mijn zus en schoonbroer het grappend zeggen. En ja, zo voelt het echt wel.

Een van de leuke dingen aan ons ‘thuis huis’ is dat dat dus op een pleintje ligt, waar de kinderen heerlijk samen kunnen spelen met hun nichtjes, neefje en andere kinderen uit de buurt. En ik, ik zit dan vaak in een comfortabele tuinstoel in de voorhof. Met een boek en een theetje. Of met goed gezelschap en een aperitiefje.

Een beetje zoals op de camping dus: de kinderen spelen in de buurt met de andere kinderen van de camping, terwijl ik gezellig voor de tent zit. Af en toe breng ik eens een bezoekje aan de tent aan de overkant (waar mijn zus woont) of bij de nabijgelegen tenten waar nog andere familie en vrienden kamperen (of wonen 😊).

Net zoals op een echte camping, is er altijd wel gezelschap. Als ik zin heb ik een praatje hoef ik me maar in de voorhof te zetten en al snel passeert er wel iemand voor een babbeltje. En als ik liever alleen ben dan blijf ik binnen of zet ik me in de achtertuin (die verbazend minder vaak gebruikt wordt dan de voortuin).

Ook mijn kinderen voelen goed aan dat dat campinggevoel hier heerst. Dat vat dit gesprekje dat ik enkele weken terug met Nina had goed samen:
Nina: “Mama, kunnen we vandaag eens doen alsof we op de camping zitten?”
Ik: “Tuurlijk, wat wil je dan doen?”
Nina: “We kunnen de was buiten hangen om te drogen, net zoals we op de camping doen”.
Ik: “Zoals de was die nu in de tuin hangt te drogen?”
Nina: “Oh ja, dat is al. Ok, dan kunnen Arno en ik de hele dag buiten spelen met de kinderen hier uit de buurt”
Ik: “Zoals jullie meestal doen in het weekend?”
Nina: “Ahja, da’s ook waar. Kunnen we dan buiten eten, in de voorhof?”
Ik: “Zoals we gisteren ook deden? Tuurlijk meisje 😊” (ja, eten doen we dus blijkbaar ook vóór onze tent/ons huis i.p.v. in de achtertuin).

Ons huis/onze tent kijkt uit op het clublokaal van de hockey die hier wekelijks op dit plein traint. Wij kijken recht uit op een urinoir, aan de zijkant van het clublokaal (uiteraard wel met een muurtje voor, zodat we er niet letterlijk op kijken). Een beetje raar misschien. Maar ook dit past helemaal in ons camping-plaatje. Zo gaan we elk jaar een weekje naar de Lilse Bergen, en daar zoeken we dan een campingplekje zo dicht mogelijk bij de sanitaire blok (want toch handig om dicht bij het toilet te zitten). En ook hier vonden we ons plekje, vlakbij de sanitaire blok. De kers op de taart 😉