Ik werk teveel (vind ik zelf toch). Gelukkig doe ik mijn werk heel graag. Maar toch werk ik teveel. Want ook al doe ik mijn werk graag, er zijn nog heel wat andere dingen die ik ook heel graag doe (of wil doen) maar waar nu geen ruimte voor is. Tijd om hier iets aan te veranderen dus.

Ook dit is zoeken naar dat eigen pad: wat wil ik op werkvlak? Hoeveel moet ik werken om rond te komen? Hoeveel wil ik werken?… Niet altijd een even gemakkelijke oefening.

Begin 2017 startte ik als zelfstandig psychologisch consulent & loopbaanbegeleider. Ik weet nog goed hoe blij ik was met mijn eerste klant. En ik weet nog wie het was: een van mijn oud-studenten waar ik les aan gegeven heb op Universiteit Antwerpen. Mijn eerste klant, zo spannend. En – ik vind dit zelfs een beetje gênant om te vertellen – omdat ik niet wou dat ze wist dat ze mijn eerste klant was, liet ik een ‘gebruikte’ tas thee op de tafel staan in de praktijkruimte. Die tas haalde ik, toen ze binnenkwam, nonchalant weg met de woorden “oei, dat is nog van mijn vorige afspraak”.
Beetje onnozel als ik er nu op terugkijk, maar het zegt toch ook wel hoe spannend ik die eerste sessie met die eerste klant vond… (terwijl het achteraf gezien reuze goed meeviel, ze was zo tevreden van de begeleiding dat ze nadien haar man ook naar mij stuurde voor begeleiding 😊).

Die eerste weken, maanden en zelfs jaren, was ik telkens zo blij wanneer er een nieuwe aanmelding binnenkwam, dat ik voornamelijk met de agenda/beschikbaarheden van mijn klanten rekening hield en veel minder met de mijne. Want een klant is een klant, en die wilde ik zeker kunnen inplannen/zien. Wat maakte dat ik in die eerste periode veel avonden werkte. Want overdag werken de meeste mensen dus hebben ze vooral ’s avonds tijd (dit was toch mijn redenering). Wat maakte dat ik soms weken had dat ik 3 of 4 avonden werkte. Telkens 1 klant per avond. Niet efficiënt en al deze avonden stonden wel in het teken van werk.

Dat moest beter kunnen. Dus begon ik (met een klein hartje, want wie weet, dan komen er misschien minder aanmeldingen…) mijn werkavonden te verminderen tot 2 per week (ideaal wou ik maar 1 avond werken maar voor de zekerheid hield ik het toch maar op 2). En plande ik meerdere klanten op een avond in. Toch wat efficiënter zo.

Intussen zijn we weer heel wat jaren verder. En merk ik dat mijn agenda al een hele tijd best goed gevuld is. De aanmeldingen komen vlot binnen (zie, ik durf dit al bijna niet te schrijven want ik wil het ook niet jinxen…). En naast coaching help ik ook nog mijn neefje via een persoonlijk assistentie budget. Dus mijn werkagenda zit helemaal vol.
En toch… toch zit ik nog steeds in dat oude patroon van vroeger: “Oh, een klant! Die moet ik zo snel mogelijk een plekje geven, wanneer het past voor hem/haar”. Dus nog steeds hou ik vooral rekening met de klanten hun agenda’s, en plan ik soms nog iemand extra in voor of na mijn eigenlijke werkdag, om die persoon toch maar op korte termijn te zien.

Met als gevolg dat ik bijvoorbeeld vandaag 9 mensen zie (en mijn lunchpauze gebruik om deze blogpost te schrijven 😊). Allemaal fijne mensen en fijne gesprekken, dat wel, maar eigenlijk teveel. Ik werk vandaag tot 20u (met erna gemakkelijk nog een uurtje admin…) en morgen staat mijn eerste afspraak alweer gepland om 8u15. Morgen is het trouwens een feestdag, dus leek het mij logisch om ook dan mensen in te plannen. Want iedereen is dan vrij van het werk dus heeft tijd voor begeleiding… Maar wat dan met mijn vrije dag?

Dat moet beter kunnen. Ik vind mijn werk super leuk. Maar ik wil ook tijd overhouden voor andere leuke dingen, zoals schrijven of lezen in koffiebars, wandelen en misschien zelfs sporten (al weet ik niet of ik dit echt leuk vind, maar naar gezondheid toe is dat blijkbaar wel interessant…). Dus dringend tijd om mijn eigen agenda eens onder de loep te nemen, en ook met mijn eigen behoeften rekening te houden i.p.v. enkel maar met die van mijn klanten.
Daar moet je dan bijna 10 jaar psychologisch consulent voor zijn, om dat te ontdekken 😉