Ergens Onderweg

Een zoektocht naar mijn eigen pad

Al m’n hele leven voel ik me “ergens onderweg”.
Onderweg naar mijn échte ik en naar mijn eigen, meest
authentieke leven. Los van maatschappelijke verwachtingen.

Ik deel mijn reis hier graag en ook de (herkenbare) verhalen
van anderen die ik onderweg op mijn pad tegenkom.

In de hoop ook jou te inspireren de weg te vinden
(of nog beter: zelf te maken!) naar jezelf.

Want zijn we niet allemaal “ergens onderweg”?

  • Ik werk teveel (vind ik zelf toch). Gelukkig doe ik mijn werk heel graag. Maar toch werk ik teveel. Want ook al doe ik mijn werk graag, er zijn nog heel wat andere dingen die ik ook heel graag doe (of wil doen) maar waar nu geen ruimte voor is. Tijd om hier iets aan… Read more

  • 5 maanden. Zo lang wonen we intussen in ons nieuwe huisje, op dat leuke pleintje, vlakbij onze familie en vrienden. 5 maanden. Dat is eigenlijk helemaal nog niet zo lang. En toch voelt het alsof we hier al veel langer wonen, net omdat ik me hier zo goed voel. Nog nooit voelde ik me ergens… Read more

  • Toeval bestaat niet?

    Toeval bestaat niet. Ofwel? Geen idee. Maar dit vind ik wel héél toevallig: op twee weken tijd heb ik 3(!) klanten in begeleiding gehad die net een relatiebreuk achter de rug hebben. Alle drie gingen met ze met hun partner uit elkaar rond dezelfde periode als ik. Hangt er iets in de lucht ofzo? Is… Read more

  • Een citaat dat ik onlangs las in Flow magazine. In alle eerlijkheid weet niet meer waarover het artikel ging. Maar deze woorden zijn me wel bijgebleven: ‘harder rennen en ontkennen’. Is dit hoe ik (soms) in het leven sta? Misschien wel.Na een tegenslag krabbel ik snel weer overeind en ga ik verder. Te snel?Misschien wel.… Read more

  • zowaar… 40 jaar

    Vrijdag 27 maart was het dan zover: ik werd 40 jaar. Of 30 + 10 jaar zoals ik de dag voordien half lachend zei tegen mijn collega in de groepspraktijk. Een klein mopje om het wat minder erg te doen klinken? Terwijl ik 40 worden blijkbaar helemaal niet erg vond. Want wat blijkt: mijn 40ste… Read more

  • Soms heb ik het gevoel dat ik mijn levensverhaal met potlood schrijf. Met potlood en een gom. Want soms moet er al eens iets weggegomd worden. En herschreven. Niet omdat het niet goed was. Maar gewoon omdat het niet meer past. Ergens merk ik dat er ook een bepaalde schrik zit, om mijn verdere leven,… Read more

  • Ik moet iets bekennen. Ik ben geen mama-mama. In mijn boek ‘Hoe doen die andere mama’s dat toch?’ schrijf ik hier het volgende over: “…Maar of ik me alleen mama voelde? Nee, dat kan ik niet zeggen. Ik voelde me nog steeds Isabel. Isabel, die twee kinderen had. Isabel, die naast mama ook coach, vriendin,… Read more

  • coffee & coaching

    Ik droom van een koffiebar.Ik weet het, dit is zowat het grootste cliché dat er bestaat. “Ik wil een koffiebar”. Dit zijn woorden die wel vaker uitgesproken worden door cliënten die loopbaanbegeleiding bij me volgen.En dan nemen we dit idee samen even onder de loep: vanwaar komt dit idee? Wat spreekt je er zo in… Read more

  • Een leven vol kleur

    Nadat de papa van onze kids en ik uit elkaar gingen, kreeg mijn huis al een kleine make-over. De witte muren in de living werden groen en roos. De grijze gordijnen werden vervangen door een kleurig, druk jungle motief. En de zwarte zetel maakte plaats voor een groen exemplaar.Meer mij, meer mijn (t)huis. Ook dit… Read more

  • Eergisteren woonde ik een infosessie bij op de school van onze kinderen. Over faalangst. Op aanraden van de juf van onze dochter, want ze merkt wel duidelijke kenmerken op bij haar. Ook de vorige jaren werd er met haar al gewerkt rond faalangst. Zo werken ze daar op school bijvoorbeeld met de leerkuil. Deze leerkuil… Read more