-
Een citaat dat ik onlangs las in Flow magazine. In alle eerlijkheid weet niet meer waarover het artikel ging. Maar deze woorden zijn me wel bijgebleven: ‘harder rennen en ontkennen’. Is dit hoe ik (soms) in het leven sta? Misschien wel.Na een tegenslag krabbel ik snel weer overeind en ga ik verder. Te snel?Misschien wel.… Read more
-
Vrijdag 27 maart was het dan zover: ik werd 40 jaar. Of 30 + 10 jaar zoals ik de dag voordien half lachend zei tegen mijn collega in de groepspraktijk. Een klein mopje om het wat minder erg te doen klinken? Terwijl ik 40 worden blijkbaar helemaal niet erg vond. Want wat blijkt: mijn 40ste… Read more
-
Soms heb ik het gevoel dat ik mijn levensverhaal met potlood schrijf. Met potlood en een gom. Want soms moet er al eens iets weggegomd worden. En herschreven. Niet omdat het niet goed was. Maar gewoon omdat het niet meer past. Ergens merk ik dat er ook een bepaalde schrik zit, om mijn verdere leven,… Read more
-
Ik moet iets bekennen. Ik ben geen mama-mama. In mijn boek ‘Hoe doen die andere mama’s dat toch?’ schrijf ik hier het volgende over: “…Maar of ik me alleen mama voelde? Nee, dat kan ik niet zeggen. Ik voelde me nog steeds Isabel. Isabel, die twee kinderen had. Isabel, die naast mama ook coach, vriendin,… Read more
-
Nadat de papa van onze kids en ik uit elkaar gingen, kreeg mijn huis al een kleine make-over. De witte muren in de living werden groen en roos. De grijze gordijnen werden vervangen door een kleurig, druk jungle motief. En de zwarte zetel maakte plaats voor een groen exemplaar.Meer mij, meer mijn (t)huis. Ook dit… Read more
-
Eergisteren woonde ik een infosessie bij op de school van onze kinderen. Over faalangst. Op aanraden van de juf van onze dochter, want ze merkt wel duidelijke kenmerken op bij haar. Ook de vorige jaren werd er met haar al gewerkt rond faalangst. Zo werken ze daar op school bijvoorbeeld met de leerkuil. Deze leerkuil… Read more
-
De woorden van een van mijn cliënten vandaag. Toen ze het over haar werk had. Woorden die wel binnenkwamen bij mij. Ja, nood aan zuurstof. Ik voel het ook.De voorbije maanden zijn enorm druk geweest met de verhuis, de feestdagen en het werk. En oh ja, uiteraard ook met die twee kinderen die hier (halftijds)… Read more
-
Toen ik de akte voor ons nieuwe huis ging tekenen, begin mei 2025, wist ik dat we niet meteen zouden verhuizen. Er zaten nog huurders in het huis en de opzegperiode was 6 maanden (een half jaar is echt heel heel lang als je ergens heel erg naar uitkijkt, geloof me). Dus we zouden ten… Read more
-
De wijze woorden van onze (nieuwe) postbode. Want ja, eindelijk is het zover: wij zijn verhuisd! (vandaar de radiostilte hier enkele weken).Sinds 2 weken wonen we met ons drietjes én met ons nieuwe huisdiertje in ons nieuwe huis. En terwijl ik dit nu schrijf (ik schreef deze tekst op zondagmiddag) zijn mijn kinderen met hun… Read more
Een zoektocht naar mijn eigen pad
Al m’n hele leven voel ik me “ergens onderweg”.
Onderweg naar mijn échte ik en naar mijn eigen, meest
authentieke leven. Los van maatschappelijke verwachtingen.
Ik deel mijn reis hier graag en ook de (herkenbare) verhalen
van anderen die ik onderweg op mijn pad tegenkom.
In de hoop ook jou te inspireren de weg te vinden
(of nog beter: zelf te maken!) naar jezelf.
Want zijn we niet allemaal “ergens onderweg”?
Ergens Onderweg 